De jeugdwerking is op zoek naar (gediplomeerde trainers). 0495/25.28.61:
Kom gerust onze spelers eens aanmoedigen op de terreinen van KRCB :

 

Drie weken geleden stonden we vijf punten achter op onze concurrenten Jong Zulte en Munkzwalm. We werden beschouwd als zijnde ‘dood en begraven’. Ze hadden echter niet goed de Bijbel gelezen waarin staat dat ooit de doden zullen verrijzen. Beide ploegen hadden ondertussen her en der wat van hun kampioenenpluimen verloren.

 

 

Toen vorige week, bij onze laatste thuismatch de uitslagen binnen liepen van zowel Zulte als Munkzwalm, die beiden verloren hadden, ontstond op onze heilige Lindekouter een euforie om van te dromen. “Het zal toch niet waar zijn zeker?” dacht elke trouwe Bambruggenaar toen hij het klassement op maandagmorgen vanuit de krant onder ogen kreeg.

 

Onze voorzitter Stefan smeekte mij vorige zondag als een echte Tibetaanse bedelmonnik (zijn oranje kleed had hij te laat besteld en zijn kop was niet kaal geschoren) om toch nog eens als jarenlange verslaggever in mijn pen te kruipen om het kampioenenverslag uit te schrijven in mijn gekende stijl. En wat doet een christelijk mens met iemand van een andere geloof sekte? Zijn woord van trouw geven. We spraken af dit enkel te doen indien onze geel-zwarte Leeuwen de kampioenstitel mee naar het landelijke rustige Bambrugge zouden tronen. Anders werd het een njet.

 

Belofte maakt schuld en dus reed ik om 13u45 met mijn madam, mijn versleten notitieboekje en een nieuwe pen naar Machelen aan de Leie, het dorp dat vooral bekend staat voor zijn kunstschilder Roger Raveel. Toen we eraan kwamen leek het of het dorp onderhevig was geworden aan een heuse geel-zwarte invasie. Met Lange Walter op kop in aangepaste kledij, zijn trommelkorps met bijhorende toeters en bellen en een talrijke bende aanhangers kregen we de indruk dat het stadion het onze was. Naarmate het uur van de waarheid naderde en dat was in ons geval 15 uur, steeg de nervositeit naar zijn hoogtepunt, de hartkloppingen boven hun normale toerental en vele supporters liepen rood aan. Er werd zelfs gezocht naar een defibrilator in de zaal. De titelstrijd moest een winnaar hebben. Het beste dat onze ploeg kon doen, was komaf maken met deze bloedstollende competitieclimax door gewoon te winnen en triomfantelijk naar de heimat terug te keren met de kampioenstrui om de lenden.

 

Scheidsrechter Buysse floot dan ook exact om 3 uur in de namiddag van 29 april 2018 de laatste match van het seizoen 2017 – 2018 op gang. Al snel toonde onze geel zwarte garde zijn intenties. Aanvallen stonden met dikke stift op hun koppen gegrift. Al na één minuut mochten we een corner trappen. Er zat “snee” in de ploeg en Machelen wist voorlopig niet hoe onze onstuimige koe bij de horens te pakken. Dan maar pootje lappen dacht ene De Waele en smakte Michaël Keymolen onder het oog van zijn kindje tegen de grond, de snoodaard. Hun nummer 7 kreeg er geel voor, wij een vroege penalty. De heer Coppens kweet zich van zijn taak, was zelfverzekerd en dramde het witte leren ding tegen de juichende netten. 0 – 1 Wat een opluchting zeg. Zijn vrouwtje had zich een aangepast tenue aangedaan waarbij de mannelijke supporters haar mooie billen mochten aanschouwen maar tevens op haar rug een boodschap meegaf. “Coppie” stond erop te lezen. Ze wilde voor iedereen duidelijk maken dat we er vandaag ons “Koppeke”  moesten bijhouden. Blijkbaar had één van de onzen de waarschuwing niet goed genoeg in de oren geknoopt en pakte al te vlug onnodig geel in de hoek van het terrein.

 

Drie minuten later was Maarten aan zet en brak op rechts uit. Zijn snelle beentjes waren bijna niet te volgen. Onze sneltrein kreeg echter met een dwarsligger te maken toen verdediger Martens hem met een bijna geslaagde ippon neersabelde. De heer Buysse keek de andere kant op en gaf te kennen dat hij de spelregels van het Judo niet kende. We zijn aan het voetballen Meneer en niet in een Judozaal hallo.

 

In de 21e minuut kreeg onze hoop op een overwinning een flinke knauw toen een onnodig weggegeven hoekschop tot de tegentreffer leidde. Van Hoye kon zo de bal gemoedelijk tegen onze netten schuiven. Het huilen stond ons nader dan het lachen. 1 – 1. De euforische sfeer van daarnet werd algauw omgezet in een  begrafenisstemming te meer daar we ook nog een tweede valse noot mochten slikken toen Koen Van Der Heyden onbesuisd tackelde aan de rand van de zestien en er als aandenken van ref Buysse zijn tweede geel karton onder de neus werd geduwd. We weten dat 2x geel rood is. Een rampzalig moment. Koen liet zijn ploeg in de steek en we moesten verder met 10 man. De klok toonde ons vreselijk dat we nog 57 minuten zo moesten verdergaan. Begin er maar aan, zou ik zeggen. Maar trainer Jacobs leerde zijn mannen vechten en overleven en dus werd plan B op tafel gegooid als tijdens de Trojaanse oorlog met de Grieken.

 

Ondertussen werd Kevin al viermaal neergemaaid, onderuit getrokken, in de grond gestampt en bijna neergesabeld waarop uiteindelijk belhamel Heyerick zijn meer dan verdiende geel aangeboden kreeg, waarvan hij er nog van schrok ook!! In de 35e minuut was Michaël, die allicht zijn laatste match speelde, betrokken in een hard duel. Hij won het pleit voortreffelijk en zette galant voor op Maarten. Koentje Tackaert stond helemaal vrij schuin rechts voor de zestien en smeekte om het witte ding. Het presentje van Maarten werd door Koen met een verre hoge bijna lob tegen de geschrokken netten geplant waarop keeper Brondeel geen enkel verhaal had. Koentje juichte als nooit gezien met zijn 1 – 2 stand. De ganse bende trouwe fans sprintte terug van het begrafenismaal naar de tafel van het kampioenenmenu en we zaten er vlug hoor….

 

Rond de 40e minuut waagde de harde verdediger Heyerick die al geel pakte opnieuw uit met een gemene trap op het onderstel van Kevin. Heel Bambrugge smeekte om zijn tweede gele kaart maar Buysse gaf niet thuis. Twee minuten voor affluiten redde Tackaert ons van een gemene peer die Van Hoye uit zijn boom schudde.

 

De rust kwam eraan en die was nodig zowel voor de spelers als de supporters. De voorbije 45 minuten hadden ons alles gegeven wat een voetbalmatch zo aangenaam kan maken. Spanning, genot, verdriet en plezier lagen nooit zo dicht bij mekaar in deze eindmatch.

 

De rust had deugd gedaan aan onze soldaten en ze genoten nog een achttal minuten verder waarbij de wapens niet werden bovengehaald en zonder mekaar pijn te doen. In de 54e had Maarten er genoeg van en stormde met zijn TGV op kleine wieltjes richting het eindstation. Van Assche had het zo niet begrepen op onze Thalys en ontspoorde hem op een gemene manier. Het gele aandenken werd op zijn buik geplakt. In de 58e minuut ontsnapte Dentijn en zou weggeweest zijn ware het niet dat de grensrechter hem afvlagde voor buitenspel. Een millimeter kwestie al naargelang voor welke ploeg je supporter was. Soit Bambrugge kende een tiental minuten een dipje zonder erg weliswaar waarop Machelen vergat om gelijk te stellen.

 

Rond de 68e minuut mocht Mich zijn gevreesde vrijschop trappen. De bal in de voeten van Kevin die niet aarzelde en een raket afvuurde van het type waarmee de Amerikanen onlangs Syrië en hun Assad bestookten. Hun keeper verbrandde er bijna zijn vingertoppen aan, waarna een stinkende geur van berookt leder zich verspreidde over het gezellige stadion.

 

Bambrugge herstelde zichtbaar het evenwicht en zou zijn dominantie niet meer afgeven tot aan de laatste fluittoon. Het werd het laatste kwartier één “over mijn lijk” show. Kevin werd weer het kind van de rekening bij het zoveelste neerleggen dit keer van Martens. Voor onze ploegbaas Levi was het welletjes geweest met de onbestrafte aanslagen op ons prijsbeest. Hij haalde Kevin naar de kant voor Tim Arijs. Het aftellen begon en menig supporter had meer de klok op het scorebord in de gaten dan het verdere verloop van de match. Nog 15 nog 12 nog 9 minuten toen plots ene Gistelinck een verre pas richting ons doel verstuurde. Wittebroodje was er enigszins op voorbereid maar toch likte de moe getrapte witte bal nog onze deklat. In de 87’ hoopten we met zijn allen op een veilige uitslag van 1 – 3 toen Pieter-Jan het hazenpad koos en rap konijn Arijsken was meegelopen. Tim’s vlaai vloog achter het net te pletter tegen een reclamepaneel. Bambrugge begon nu op zekerheid te spelen en amuseerde zich aan het cornerpunt, balletje beschermen, tegenpartij verhinderen het af te pakken. Meer dan drie minuten duurde dit en telkens in ons voordeel.

 

De klok toonde fier dat de 90 minuten om waren. Vlaggen, toeters en sjaals werden bovengehaald. Met een meer dan hoorbare fluittoon maakte Buysse ons kampioen in Tweede Provinciale B. Moet er nog zand zijn zou indertijd wijlen Rik de Sadeleer geroepen hebben. Ik doe het nu in zijn plaats.

 

In gouden letters staat voortaan eeuwig in de geschiedenisboeken geschreven dat Bambrugge het Kampioenschap won in het seizoen 2017 – 2018.

 

Het feest kon beginnen en in Bambrugge moet je het hen niet leren, dat kunnen ze maar al te goed. Hoelang het duurde weet ik niet maar naar ik hoorde, klonken de beattonen tot laat in de nacht over de Lindekouter.

 

Terwijl ik dit verslag aan het afsluiten ben, druppelen wat tranen uit mijn ogen op dit kladpapier. Een hoop tranen van geluk maar ook een paar als aandenken aan onze goede jarenlange trouwe supporter Marc De Feyter. Marc, die ons veel te vroeg ontviel in Maart en er nog graag had bij geweest bij de Kampioenenviering. Misschien dat hij het was die er van hierboven voor zorgde dat we de titel konden pakken.

 

Mag ik u allen een aangename zomer toewensen en hopelijk zien we mekaar terug op onze jaarlijkse Barbecue eind Augustus om daarna zo fier als een pauw aan ons nieuw seizoen in de hoogste reeks van de provinciale competitie te beginnen.

 

Proficiat en groetjes van Yvan, uw verslaggever van weleer.

 

Scheidsrechter:  Dhr. Buysse Koen. 

Ploegopstelling: Wittebrood Niels, Vinck Brian, Bauwens Jari, Keymolen Michaël,Van Der Heyden Koen, Goossens Kevin (73’ Arijs Tim), Tackaert Koen, Matthijs Maarten, Aelbrecht Tim (89’ Arnolis Xavier), Coppens Glen, Haegeman Pieter-Jan.

 

 

 

Laatste Nieuws

13/06 DEMOTRAINING DEBUTANTJES

28/04 - 29/04 KAMPIOEN Reserven en A-Kern

 

 

1/5 Nieuwe kledingsponsor JAKO

29/04 KME  MACHELEN    -   KRC BAMBRUGGE       1    -    2

 

Drie weken geleden stonden we vijf punten achter op onze concurrenten Jong Zulte en Munkzwalm. We werden beschouwd als zijnde ‘dood en begraven’. Ze hadden echter niet goed de Bijbel gelezen waarin staat dat ooit de doden zullen verrijzen. Beide ploegen hadden ondertussen her en der wat van hun kampioenenpluimen verloren.

Lees meer...

31/03 01/04 LENTEFESTIJN

Ander nieuws uit Erpe-Mere

Onze Jeugdploegen

Contact

Phone 053/62.74.00 Kantine

Phone0495/25.28.61 Jeugdcoördinator Geert

Phone0478/42.31.87 TVJO Jens Vanderghote

email info@racingbambrugge.be

web www.racingbambrugge.be

© 2018 RacingBambrugge   |  Bezoek ons op www.RacingBambrugge.be